Vastleggen
Houd je aandacht bij het zorgcontact.
Leg het gesprek vast en spreek je eigen bevindingen en afspraken duidelijk uit.
Hysio Dermatologie
Hysio ordent wat je in een dermatologisch contact zegt en ziet: aanleiding, huidbevindingen, aangeleverde uitslagen en het besproken vervolg. De beoordeling blijft van jou.
Gestructureerd verslag in jouw vaktaal
Van zorgcontact naar verslag
Hysio zet gesproken informatie om in een verslag. Kies de verslagvorm voor het gesprek dat je vastlegt.
Vastleggen
Leg het gesprek vast en spreek je eigen bevindingen en afspraken duidelijk uit.
AI-assistenten
Jij controleert en bepaalt wat je opslaat.
In je werkdag
Meer aandacht voor het gesprek, minder typewerk erna.
Maak relevante uitspraken, je eigen bevindingen en afspraken hoorbaar. Zo kun je ze terugvinden in je verslag.
De informatie komt onder de koppen van de gekozen verslagvorm, zodat je die per onderdeel kunt nalopen.
Controleer namen, feiten en afspraken. Pas de tekst waar nodig aan voordat je het verslag in je dossier gebruikt.
Zelf ervaren
Probeer Hysio 14 dagen gratis of plan een persoonlijke demo.
Voor je team
Kort antwoord
Beroepseigen structuur voor huid, haar, nagels en slijmvliezen, met ruimte voor de hulpvraag, je eigen waarneming, aangeleverde uitslagen en het afgesproken vervolg.
Lees hoe Hysio aansluit op een dermatologisch consult, een intake, een verrichting of een kort vervolgcontact. De antwoorden zijn gekoppeld aan de catalogus van verslagvormen, de beroepsbronnen voor de dermatologie en de grenzen van brongebonden verslaglegging.
Dat hangt af van het contact en niet van de klacht. Een uitgebreide eerste uitvraag hoort in de dermatologische intake, een beoordelend spreekuurcontact in het dermatologisch consult, een dictaat van onderzoek of poliklinische verrichting in het onderzoeks- en verrichtingsverslag, en een korte journaalregel in het SOEP-verslag. Lokalisatie, begrenzing en morfologie beschrijf je in alle vier in de woorden van de bron. Welke vorm dit contact draagt, blijft jouw keuze. [2] [3] [4] [5] [1] [11]
Werk met vaste onderdelen die het contact volgen: aanleiding en verwijzing, voorgeschiedenis, gerichte anamnese, lichamelijk onderzoek, aangeleverd onderzoek, conclusie en beleid. Wat je ziet, dus morfologie, kleur, begrenzing, lokalisatie en zijde, hoort bij het onderzoek. Een aangeleverd pathologie- of laboratoriumverslag houdt zijn eigen datum, bron en conclusie apart, zodat het niet met jouw conclusie versmelt. Hysio zet die delen op hun plek en laat de volgorde van het contact intact. [2] [1] [10]
Hysio maakt een concepttekst uit wat in het contact is gezegd en vastgelegd. Je leest die terug, corrigeert wat niet klopt en neemt de tekst zelf over in je medisch dossiersysteem; er loopt geen automatische schrijfactie naar een dossier. Klachten als jeuk, pijn en beloop blijven in de woorden van de bron staan, met de rol erbij die ze noemde. Zo blijft de route van gesproken contact naar dossierregel op elk punt van jou. [10] [1] [2]
Leg alleen vast wat dit contact nodig heeft. De vormen laten naam, geboortedatum, burgerservicenummer, dossiernummer en instelling bewust buiten de tekst, ook wanneer die in de bron zijn genoemd. Gevoelige onderwerpen, bijvoorbeeld anogenitale klachten of een seksueel overdraagbare aandoening, komen alleen terug wanneer ze werkelijk zijn besproken. Toestemming om iets te delen leg je apart en herleidbaar vast. De verwerking is AVG-conform en de data staat in de Europese Unie. [8] [14] [1]
Hysio werkt met drie maandabonnementen: Starter voor 20 euro, Pro voor 40 euro en Unlimited voor 80 euro per maand, telkens exclusief btw. Bij jaarlijks betalen krijg je twee maanden gratis. De prijs is niet dermatologiespecifiek: je betaalt per persoon en niet per verslagvorm of per verrichting. Wil je het eerst uitproberen, dan is er een proefperiode van veertien dagen zonder creditcard. De actuele voorwaarden en het aantal sessies per abonnement staan op de prijzenpagina. [6] [7]
Een eigen sjabloon of macro in je dossiersysteem werkt goed bij korte, sterk herhaalde contacten waarin je toch elke keer dezelfde regels typt, bijvoorbeeld een korte controle na een eerder behandelde huidafwijking. Hysio is bedoeld voor contacten waarin veel wordt gezegd en de herkomst ertoe doet: wie iets meldde, wat je zag en wat je daarna besloot. Je kunt beide naast elkaar houden. Vergelijk ze op één punt: welke tekst kan een collega later nog volgen zonder jou erbij. [1] [10] [11]
Lees het concept naast wat je werkelijk hebt gezegd en gezien. Let vooral op drie dingen: staat er een conclusie die jij niet hebt uitgesproken, is een aangeleverde uitslag als jouw oordeel weergegeven, en is er een maat of score ingevuld die niemand noemde. Ontbreekt iets, dan hoort daar een vaste zin te staan dat het onderdeel niet in de aangeleverde bron is gedocumenteerd. Een vaste structuur maakt een verslag herkenbaar, nog niet juist; die toets blijft jouw werk. [1] [11] [9]
Bij een huidonderzoek kijk je, en tegelijk typen gaat slecht samen met kijken. Daarom is deze manier van vastleggen gesproken opgezet: je beschrijft hardop wat je ziet en bespreekt, en de tekst volgt daarna. Dat scheelt schermtijd tijdens het inspecteren van huid, haar, nagels en slijmvliezen en tijdens het dermatoscopisch bekijken van een plek. Vertel de patiënt wat er wordt vastgelegd en waarom; dat hoort bij het contact en maakt de latere tekst eerlijker. [1] [2] [10]
Het verschil zit in de ordening en in de grens. Een algemene tekstassistent maakt een vlotte samenvatting; de dermatologische vormen houden de rollen uit elkaar, dus wat de patiënt meldde, wat een naaste toevoegde, wat de verwijzer schreef en wat jij zag. Een aangeleverd pathologieverslag houdt zijn eigen conclusie los van die van jou. En er wordt niets bijgevuld: geen diameter, geen score, geen stadium en geen differentiaaldiagnose die niet is uitgesproken. [1] [2] [10]
Een invoering die standhoudt, begint klein en herkenbaar. Kies één contacttype dat vaak terugkomt, bijvoorbeeld het poliklinische vervolgcontact, en houd dat een aantal weken vol. Spreek af wie het concept naleest en wie de tekst in het dossier zet, zodat dat niet per toeval gebeurt. Verzamel de correcties die je maakt; ze laten zien welke onderdelen in jouw praktijk anders lopen. Loopt dat rustig, dan komt er pas een tweede contacttype bij, zoals het verrichtingsdictaat. [7] [8] [1]
Dit is de vorm voor het poliklinische contact waarin je beoordeelt, concludeert en beleid afspreekt. De tekst loopt van aanleiding en verwijzing via voorgeschiedenis en gerichte anamnese naar lichamelijk onderzoek, aangeleverd onderzoek, conclusie en beleid, en opent met een kale samenvatting. De uitkomst is bruikbaar om aan de verwijzer terug te koppelen. Een conclusie uit een aangeleverd verslag blijft bij dat onderzoek staan en wordt nooit de hoofdconclusie. Wat er in het dossier komt, bepaal jij. [2] [1] [11]
De intake is de uitgebreide eerste uitvraag: hulpvraag, beloop, voorgeschiedenis, eerdere behandeling en de context waarin de klacht speelt. Patiënt, naaste, verwijzer en aangeleverd onderzoek blijven afzonderlijke bronnen, ook wanneer ze elkaar tegenspreken; twee verschillende startmomenten van dezelfde plek blijven dan naast elkaar staan. Onderdelen als sociale anamnese, actieve diagnoses en verwachtingen verschijnen alleen wanneer ze aan bod kwamen. De conclusie bevat uitsluitend wat jij als behandelend dermatoloog hebt uitgesproken. [3] [1] [11]
Dit is het directe dictaat van een dermatologisch onderzoek of een poliklinische verrichting. De tekst houdt aanleiding, betrokken uitvoerders, de uitvoering, de bevindingen, bijzonderheden of complicaties, afgenomen materiaal, aangeleverd onderzoek, conclusie en de ter plekke uitgesproken nazorg uit elkaar. Informatie en voorkeuren komen er alleen in wanneer ze zijn besproken. Afname en verzending van een biopt staan als handeling genoteerd; ze zeggen niets over ontvangst, beoordeling of uitslag. Techniek, instrument of vervolg worden niet bijgevuld. [4] [1] [11]
Het SOEP-verslag is de korte journaalregel voor je eigen dossier, niet de brief aan de verwijzer. Het ordent wat de patiënt meldt onder Subjectief, wat je zelf ziet onder Objectief, je weging onder Evaluatie en de afspraak onder Plan. Het past bij een gericht vervolgcontact, bijvoorbeeld het moment waarop een eerder afgenomen uitslag terugkomt en je besluit of controle nodig blijft. Er is geen dermatologische richtlijn die deze ordening voorschrijft; het is een breed herkende praktijkindeling. [5] [1] [11]
Kies naar bestemming en niet naar hoeveelheid. Een spreekuur waarin je beoordeelt en beleid afspreekt hoort in de consultvorm; wordt in dezelfde afspraak een excisie of biopsie gedaan, dan krijgt die handeling een eigen verrichtingsverslag met eigen uitvoerders, bevindingen en nazorg. Zo is later terug te vinden wie wat deed. Gaat het alleen om een korte journaalregel over een uitslag, dan volstaat het SOEP-verslag. Twee losse teksten zijn duidelijker dan één tekst waarin beide door elkaar lopen. [1] [2] [11]
De intake beschrijft het startpunt: hulpvraag, beloop tot nu toe, voorgeschiedenis en wat eerder is geprobeerd. Een vervolgcontact beschrijft de verandering ten opzichte van dat startpunt en herhaalt de hele geschiedenis niet. Zie je iemand na jaren terug met een andere huidklacht, dan is een nieuwe intake meestal eerlijker dan een vervolgregel, omdat de context werkelijk anders is. Twijfel je, kijk dan waar de lezer straks naar zoekt: naar het begin of naar het verschil. [1] [2] [11]
Beschrijf wat er werkelijk gebeurde: aanleiding, wie de verrichting uitvoerde en wie assisteerde, de uitvoering zelf, de bevindingen aan de huid, bijzonderheden zoals beperkte bloeding, het afgenomen materiaal en de nazorg die je ter plekke hebt uitgesproken. Alleen maten, aantallen en lokalisaties die zijn genoemd komen in de tekst; een diameter, zijde of anatomische laag wordt niet bijgeschat. Is een onderdeel niet gedocumenteerd, dan staat dat er zo en niet als een schone standaardzin. [1] [2] [11]
Een terugkoppeling bevat de aanleiding, wat je hebt gezien, je conclusie, het afgesproken beleid en wat de ontvanger moet doen of bewaken. Aangeleverd onderzoek gaat mee met eigen datum, bron en conclusie, zodat de huisarts ziet wie wat vaststelde. Laat weg wat de ontvanger niet nodig heeft; een volledige gespreksweergave is geen betere brief. Controleer doel en toestemming voordat je gegevens deelt. De brief blijft een concept tot jij hem zelf verstuurt. [1] [2] [11]
Houd drie lagen uit elkaar: het verhaal van de patiënt of een naaste, jouw eigen waarneming aan de huid, en de uitslag die iemand anders heeft vastgesteld. In de tekst krijgt elke laag een eigen plek met de rol erbij. Zegt de patiënt dat een plek in juli veranderde en de partner dat het augustus was, dan blijven beide meldingen met hun bron staan; ze worden niet stilzwijgend tot één datum gemaakt. Pas jouw weging maakt daar iets van. [1] [2] [11]
Beschrijf per contact dezelfde kenmerken in dezelfde volgorde: lokalisatie en zijde, kleur, begrenzing, oppervlak en de maat die je zelf hebt genoemd. Dan is verschil later leesbaar zonder dat je de plek opnieuw hoeft te zoeken. Benoem alleen verandering die je werkelijk hebt vastgesteld; tekst uit een vorig contact wordt niet doorgetrokken naar dit contact. Is er fotodocumentatie gemaakt zonder dat je er een bevinding aan verbond, dan staat er dat het beeld is gemaakt en verder niets. [1] [2] [11]
Leg de hulpvraag vast in de woorden waarin die is gesteld, met beloop, uitlokkende momenten, eerdere behandeling en het effect daarvan. Jeuk, pijn, branderigheid en de invloed op slapen of werk horen erbij wanneer ze zijn besproken. Zegt iemand dat een plek voor zijn gevoel in de zomer begon te veranderen, dan blijft die formulering staan; er wordt geen datum of jaartal bij bedacht. Wat niet aan bod kwam, blijft leeg in plaats van dat het met een aanname wordt gevuld. [1] [11]
Elke uitspraak krijgt de rol die haar deed: patiënt, partner of naaste, verwijzer, verpleegkundige, patholoog of laboratorium. Die rollen worden niet samengevoegd, ook niet wanneer ze hetzelfde zeggen. Dat is geen formaliteit: bij een gepigmenteerde afwijking maakt het uit of de verandering door de patiënt zelf is opgemerkt of door iemand anders is gezien. Aanwezigheid bij het gesprek bewijst overigens geen vertegenwoordiging of toestemming; dat leg je apart vast. [1] [14] [11]
Een maat of score komt alleen in de tekst wanneer hij is genoemd, met instrument of versie, waarde, datum en bron erbij. Een ernstscore of vragenlijst als PASI, SCORAD, POEM of DLQI wordt niet berekend, niet aangevuld en niet omgerekend, en een deels ingevulde lijst wordt geen totaal. Een diameter neem je over zoals je die hebt uitgesproken; er wordt niets geschat uit een beschrijving of een foto. Wat de uitkomst voor deze patiënt betekent, blijft jouw oordeel. [1] [11]
Noteer bij een uitslag altijd het onderzoek, de datum, de bron en om welke plek het gaat. Een histologieverslag houdt zijn eigen conclusie bij het aangeleverde onderzoek; jouw conclusie staat daar los van en is de enige die als jouw oordeel geldt. Is materiaal wel afgenomen maar de uitslag nog niet terug, dan staat dat er ook zo. Verzending is geen ontvangst en ontvangst is geen beoordeling. Zo blijft zichtbaar wat vaststaat en wat nog loopt. [1] [11] [14]
Nee. Er wordt geen foto, geen dermatoscopisch beeld en geen coupe beoordeeld, en er volgt dus ook geen diagnose, maat of inschatting van kwaadaardigheid uit beeld. Wat wel wordt vastgelegd, is dat er beeld is gemaakt en wat jij daarover hebt uitgesproken. Een aangeleverd verslag van iemand anders mag met bron, datum en eigen conclusie worden overgenomen. Is fotodocumentatie gemaakt zonder dat je er hardop een bevinding aan verbond, dan blijft het een uitgevoerde handeling zonder resultaat in de tekst. [10] [9] [11]
Hysio houdt jouw woorden aan en vertaalt vaktaal niet naar iets eenvoudigers. Beschrijvende termen voor efflorescenties, begrenzing, kleur en schilfering blijven staan zoals je ze uitspreekt. Spreek binnen je vakgroep af welke afkortingen je gebruikt en schrijf ze de eerste keer voluit, want een afkorting die voor jou vanzelf spreekt, kan voor de huisarts of een waarnemer iets anders betekenen. Twijfel je of een term eenduidig is, dan is uitschrijven de veiligste keuze. [1] [11]
Zet erbij van wie de informatie komt en wanneer die is gegeven. Wat een partner opmerkt over verandering van een plek is waardevol, maar het is een andere bron dan de patiënt zelf en een andere dan de verwijsbrief. Spreken die elkaar tegen, dan blijven beide lezingen staan tot jij ze weegt. Wil je informatie met een naaste delen, dan gelden de gewone regels rond toestemming en beroepsgeheim; die toestemming leg je apart vast en niet impliciet. [1] [14] [11]
Een bespreking heeft aan drie dingen genoeg: waar het om gaat, wat er is vastgesteld en met welke bron, en welke vraag op tafel ligt. Bij dermato-oncologie is dat vaak een histologie-uitslag naast je eigen bevinding. Maak zichtbaar welke discipline welk gegeven aanleverde en wie het vervolg oppakt, zodat een afspraak niet tussen agenda's blijft hangen. Wat in het overleg is besloten, hoort daarna met naam en datum terug in het dossier. [1] [2] [14]
Neem een gepigmenteerde plek op de onderarm die volgens de patiënt sinds de zomer verandert. De intake legt hulpvraag, beloop en de afwijkende melding van de partner vast. Het consult voegt jouw beschrijving van de plek en je beleid toe. Het verrichtingsverslag beschrijft de dermatoscopie en de biopsie, met uitvoerders, bevindingen en nazorg. Het SOEP-verslag houdt daarna het korte contact vast waarop de uitslag terugkomt. Nergens ontstaat een diagnose die niet is uitgesproken. [1] [11] [2]
Door per onderdeel zichtbaar te houden waar het vandaan komt. Wat de patiënt meldde staat als melding, wat je zag als eigen waarneming, en een uitslag met onderzoek, datum en de instantie die hem afgaf. Neem geen zin over uit een eerdere brief zonder te controleren of die nog klopt. Schrijf alleen op wat in dit contact is besproken of aangeleverd. Verstuur pas nadat je de tekst zelf hebt nagelezen; tot dat moment blijft het een concept. [10] [8] [14] [11]
Nee. Hysio legt vast wat jij hebt waargenomen, besproken en besloten, en stelt zelf geen diagnose, geen differentiaaldiagnose en geen indicatie. Spreek je geen conclusie uit, dan komt er ook geen conclusie in de tekst; er staat dan dat de aangeleverde bron er geen bevat. Een aangeleverde pathologie-uitslag blijft de conclusie van de patholoog en wordt niet jouw oordeel. Het onderscheid tussen een verdachte en een onschuldige plek maakt de dermatoloog, niet het verslag. [9] [1] [11]
Jij. Hysio maakt een concept en jij beslist wat daarvan in het dossier komt, in welke bewoordingen en onder welke kop. De medisch specialist die de zorg verleent, blijft verantwoordelijk voor de inhoud van de dossierregel en voor wat naar een collega gaat. Werkt een physician assistant of verpleegkundig specialist mee, dan volgen taken, supervisie en hoofdbehandelaarschap de wettelijke kaders en de lokale afspraken; een verslagvorm verschuift die verdeling niet. [1] [9] [14]
Dan blijft de plek leeg met een vaste zin dat het onderdeel niet in de aangeleverde bron is gedocumenteerd. Er wordt geen waarde, datum of conclusie bijgeschat en geen standaardformulering ingevuld die een normaal beloop suggereert. Onderdelen die alleen bij bepaalde contacten horen, zoals afgenomen materiaal of besproken voorkeuren, verdwijnen uit de tekst wanneer ze niet aan bod kwamen. Is er te weinig bron voor een heel verslag, dan volgt een weigering in plaats van een gevulde tekst. [1] [9] [11]
Niet om te bepalen hoe dringend iets is. Hysio triageert niet en weegt geen urgentie; bij een acuut beeld handel je eerst en leg je daarna vast. Een spoedbeoordeling van bijvoorbeeld een snel uitbreidende huidafwijking blijft volledig jouw professionele oordeel en verloopt via je eigen afspraken. Achteraf helpt de ordening wel om beloop, beoordeling en besluit terug te leggen, met de tijdstippen die je zelf hebt genoemd. [9] [8] [11]
Delen volgt de gewone regels rond beroepsgeheim en toestemming, niet de mogelijkheden van een tekst. Controleer voor elk bericht het doel, de ontvanger en of er toestemming is, en leg die toestemming vast met datum en reikwijdte. Aanwezigheid van een naaste bij het gesprek is geen toestemming om later met die naaste te delen. Beperk wat je stuurt tot wat de ontvanger nodig heeft; bij gevoelige onderwerpen is dat meestal minder dan het hele verslag. [8] [14] [1]
Nee. Beleid komt alleen in de tekst wanneer jij het hebt uitgesproken, en dan in jouw formulering. Er wordt geen middel, sterkte, ingreep of controletermijn gekozen en geen vervolgstap ingevuld die logisch lijkt maar niet is besproken. Blokken over medicatie, allergie of bijwerkingen worden niet als los overzicht opgebouwd; een genoemd medicatiefeit blijft staan in het onderdeel waar het viel. Wat je afspreekt, bepaal je samen met de patiënt in de spreekkamer. [9] [10] [11]
Zoals je hem uitspreekt. Zeg je dat een plek verdacht oogt maar dat de histologie het moet uitwijzen, dan blijft dat voorbehoud staan; het wordt niet gladgestreken tot een stelliger zin. Openstaande punten, een nog niet ontvangen uitslag en een afgesproken hercontrole blijven zichtbaar. Dat is geen slordigheid maar informatie: een collega die het contact overneemt, ziet zo wat nog niet vaststaat en waar jij op wacht. [1] [11] [9]
Laat ze allebei staan, met hun herkomst. Zegt de verwijsbrief iets anders dan de patiënt, of wijkt een eerder verslag af van wat je nu ziet, dan wordt dat verschil niet weggepoetst en niet stilzwijgend opgelost. Het verschil is vaak juist het klinisch bruikbare gegeven. Jij weegt wat leidend is en schrijft dat als jouw conclusie op, zodat later te volgen is welke lezing je hebt gevolgd en waarom. [1] [14] [11]
Alleen bronletterlijk. Een middel dat is besproken, blijft staan in het onderdeel waar het viel, met de woorden die zijn gebruikt. Een besluit over medicatie komt pas onder het beleid wanneer jij dat besluit hebt uitgesproken. Meetwaarden krijgen hun eenheid, moment en bron mee en worden niet omgerekend of samengevat tot een trend. Er ontstaat geen apart overzicht van actieve of geplande medicatie, want zo'n lijst suggereert een volledigheid die één contact niet kan waarmaken. [1] [11] [9]
Lees de tekst één keer helemaal door voordat je hem opslaat, en niet alleen de conclusie. Kijk of de juiste lokalisatie en zijde er staan, of het beleid overeenkomt met wat je hebt afgesproken, en of er geen zin is blijven staan uit een eerder contact. Corrigeer in de tekst zelf en niet in je hoofd. Sla daarna op onder je eigen naam en volgens de afspraken van je vakgroep; wie opslaat, staat ervoor in. [1] [8] [9] [14]
Voor een waarneming of dienstoverdracht telt iets anders dan voor een brief: wat loopt er nog. Zet erbij welke uitslagen nog openstaan, welke hercontrole is afgesproken en wat je de patiënt hebt gezegd te verwachten. Houd het kort en herleidbaar; de collega die overneemt moet in één blik zien wat vaststaat en wat niet. Spreek af waar die overdracht landt, zodat hij niet in een los bericht blijft hangen en later onvindbaar is. [10] [8] [14] [2]
Maak vooraf drie dingen expliciet. Ten eerste welke vorm bij welk contact hoort, zodat niet iedereen iets anders kiest. Ten tweede welke onderdelen en termen jullie aanhouden, inclusief afkortingen. Ten derde wie een tekst naleest en opslaat wanneer meerdere mensen aan hetzelfde contact werken, bijvoorbeeld bij een verrichting met een assisterende collega. Zonder die afspraken ontstaan varianten die pas opvallen wanneer iemand het dossier van een ander moet lezen. [1] [2] [10]
Bepaal vooraf waaraan je het afmeet. Neem één afgebakend spreekuur, spreek een periode af en verzamel per contact twee dingen: hoeveel je in de tekst moest wijzigen en of de tekst voor een collega leesbaar was. Bespreek die wijzigingen met elkaar in plaats van ze alleen zelf te herstellen; daar zit de informatie. Blijkt een bepaald onderdeel steeds anders te worden ingevuld, dan ontbreekt daar een afspraak en is het geen kwestie van één persoon. [7] [8] [1]
Toets de tekst aan de indeling en de volgorde die jullie in het dossier gebruiken en pas hem waar nodig aan voordat je opslaat. Ziekenhuizen registreren diagnoses en verrichtingen in eigen thesaurussen; die codering hoort in het registratiesysteem en niet in de verslagtekst. Autorisatie, medeondertekening en wie welk deel mag vastleggen volgen jullie eigen regeling. Loopt jouw afdeling op een punt echt anders, leg dat dan vast als afspraak in plaats van als uitzondering per keer. [10] [1] [11]
Zoek op het contact en niet op de techniek. Een vraag als hoe leg ik een dermatologisch vervolgconsult vast, of wat hoort er in het verslag van een huidbiopsie, levert bruikbaarder antwoorden op dan een algemene vraag over verslaglegging. Gebruik daarbij je eigen vaktaal, dus lokalisatie, morfologie, dermatoscopie of histologie. Wil je de grens weten, stel die dan concreet, bijvoorbeeld of een uitslag van de patholoog als eigen conclusie mag worden overgenomen. [1] [11] [2]
Meet het zelf en vertrouw niet op een algemeen percentage. Neem een vaste periode, tel hoeveel contacten je zo hebt vastgelegd en houd bij hoeveel je achteraf nog moest wijzigen. Reken de nabewerking mee, want daar zit het echte verschil en niet in de snelheid van de eerste versie. Kijk daarnaast naar iets wat geen klok meet: of je aan het eind van je spreekuur nog een stapel open regels hebt. Wat je meet, geldt voor jouw spreekuur. [1] [10] [7]
Hysio kent een proefperiode van veertien dagen zonder creditcard, en het abonnement is maandelijks opzegbaar. Beoordeel in die periode vooral twee dingen: past de ordening bij de manier waarop jouw afdeling schrijft, en hoeveel moet je achteraf nog wijzigen. Betrek er een collega bij, want een tekst die voor jou logisch leest, moet ook voor een waarnemer kloppen. De actuele voorwaarden staan op de prijzenpagina en op de juridische pagina. [7] [6] [8]
De bedragen en abonnementsvormen staan op de prijzenpagina, de verwerking van gegevens in de privacyverklaring, en de grenzen van het gebruik in de disclaimer en de juridische informatie. Die pagina's zijn leidend en gaan voor op wat hier in het kort staat. Wat je daar leest, is een afspraak tussen jouw praktijk en Hysio; het is geen dermatologische norm en vervangt geen richtlijn of instellingsbeleid. Voor beroepsinhoudelijke eisen blijven je vereniging en je afdeling de bron. [6] [8] [9]
Schrijf op wat je toch al elke keer hetzelfde doet: de volgorde waarin je de huid beschrijft, de manier waarop je lokalisatie aanduidt, en de vaste zin waarmee je een vervolgafspraak noteert. Een korte lijst van een half A4 is genoeg. Deel die met je collega's en werk hem bij zodra je merkt dat je iets anders bent gaan formuleren. Hysio volgt jouw woorden, dus hoe scherper je eigen schrijfwijze is, hoe minder je achteraf hoeft te wijzigen. [1] [10] [11]
Splits naar probleem en naar bron in plaats van alles in één lange tekst te zetten. Iemand met meerdere huidproblemen tegelijk krijgt per probleem een eigen lijn: wat is de vraag, wat zag je, wat is de uitslag en wat is afgesproken. Zet aangeleverde verslagen apart met hun eigen datum en conclusie. Wat nog openstaat, blijft als openstaand punt zichtbaar. Zo blijft een ingewikkeld beloop leesbaar zonder dat er een samenvattende conclusie ontstaat die niemand heeft uitgesproken. [1] [11] [2] [9]
Het geldende beroepskader bepaalt welke informatie zorgvuldig en herleidbaar wordt vastgelegd.