Vastleggen
Houd je aandacht bij het zorgcontact.
Leg het gesprek vast en spreek je eigen bevindingen en afspraken duidelijk uit.
Hysio Klinische Psychologie
Hysio ordent een ingesproken intake, sessie, MDO, evaluatie of psychodiagnostisch onderzoek tot een klinisch-psychologisch verslag; de professionele formulering blijft van de klinisch psycholoog.
Gestructureerd verslag in jouw vaktaal
Van zorgcontact naar verslag
Hysio zet gesproken informatie om in een verslag. Kies de verslagvorm voor het gesprek dat je vastlegt.
Vastleggen
Leg het gesprek vast en spreek je eigen bevindingen en afspraken duidelijk uit.
AI-assistenten
Jij controleert en bepaalt wat je opslaat.
In je werkdag
Meer aandacht voor het gesprek, minder typewerk erna.
Maak relevante uitspraken, je eigen bevindingen en afspraken hoorbaar. Zo kun je ze terugvinden in je verslag.
De informatie komt onder de koppen van de gekozen verslagvorm, zodat je die per onderdeel kunt nalopen.
Controleer namen, feiten en afspraken. Pas de tekst waar nodig aan voordat je het verslag in je dossier gebruikt.
Zelf ervaren
Probeer Hysio 14 dagen gratis of plan een persoonlijke demo.
Voor je team
Kort antwoord
Deze verslagvormen voor Klinische Psychologie zijn Hysio Klinisch-Psychologische Intake, Hysio Klinisch-Psychologische Behandelsessie, Hysio Klinisch-Psychologisch MDO, Hysio Klinische Psychologische Evaluatie en Hysio Klinisch-Psychologisch Onderzoeksverslag. Jij houdt de professionele beoordeling en dossierkeuze.
Hysio werkt voor de klinische psychologie met vaste verslagstructuren rond de diagnostische vraag, testgebruik en professionele formulering, en rond MDO, behandelplan en evaluatie.
Hysio groepeert voor de klinisch psycholoog vijf beroepseigen AI-assistenten: de Klinisch-Psychologische Intake, de Behandelsessie, het Klinisch-Psychologisch MDO, de Klinische Psychologische Evaluatie en het Klinisch-Psychologisch Onderzoeksverslag. De intake volgt een specialistische aanmelding, de behandelsessie beschrijft één zitting, het MDO een meerstemmig overleg, de evaluatie een afgebakende periode en het onderzoeksverslag een psychodiagnostisch onderzoek. De keuze volgt het doel en de bron van het contact. Toestemming, professionele formulering en dossierkeuze blijven bij de klinisch psycholoog. [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [10]
De Klinisch-Psychologische Intake ordent een gesproken specialistische intake in vaste delen: aanmelding en hulpvraag, klachten met functioneren en context, relevante voorgeschiedenis en informatiebronnen, en daarna de diagnostische vraag met de professionele formulering. Risico-informatie en veiligheidsafspraken, doelen, behandelplan en verantwoordelijkheden, en toestemming, vervolg en open punten krijgen elk een eigen kop. De diagnostische vraag staat dus los van de klachtbeschrijving en van de voorgeschiedenis, zodat terug te lezen is waarop je formulering steunt. [1] [2] [6] [7]
De Klinisch-Psychologische Behandelsessie past bij één afgeronde zitting waarvan een opname of dictaat is gemaakt. Het verslag houdt sessiefocus en klachtbeloop, cliëntperspectief en andere bronnen, besproken interventies en de respons daarop, observaties met professionele beoordeling, doelvoortgang en meetinformatie, medicatie- en risico-informatie en de gemaakte afspraken uit elkaar. Gaat het gesprek over een hele periode in plaats van één zitting, dan hoort de Klinische Psychologische Evaluatie erbij. De beoordeling in het verslag blijft die van de klinisch psycholoog. [1] [3] [6] [7]
De Klinische Psychologische Evaluatie beschrijft een periodieke evaluatie van een lopend traject. Achtereenvolgens komen de evaluatieperiode met setting en bronnen, de doelen met evaluatiecriteria, het cliëntperspectief naast andere perspectieven, de voortgang met interventies en meetinformatie, en medicatie- en risico-informatie aan bod. Daarna volgen de professionele evaluatie met de expliciete vervolgkeuze, het bijgestelde plan met verantwoordelijkheden en het volgende evaluatiemoment, en tot slot wat openstaat of elkaar tegenspreekt. De vervolgkeuze zelf maakt de klinisch psycholoog. [1] [5] [6] [7]
De intake beschrijft een eerste specialistisch contact: aanmelding, hulpvraag, functioneren, voorgeschiedenis en de diagnostische vraag met de professionele formulering waarmee een traject begint. De evaluatie kijkt terug op een afgebakende periode: doelen met evaluatiecriteria, voortgang, meetinformatie en een expliciete vervolgkeuze met bijgesteld plan. Kort gezegd opent de intake de vraag en weegt de evaluatie wat er sindsdien mee is gebeurd. In beide gevallen blijft de professionele weging bij de klinisch psycholoog en bepaalt die wat in het dossier komt. [1] [2] [5] [6] [7]
De diagnostische vraag krijgt in de Klinisch-Psychologische Intake een eigen kop, samen met de professionele formulering. Daar staat wat je wilt uitzoeken en waarom, in de bewoording die tijdens het contact is uitgesproken. De klachten, het functioneren, de context en de voorgeschiedenis staan in de delen ervoor, zodat een lezer ziet welke informatie de vraag heeft opgeroepen. Een werkhypothese blijft daarbij herkenbaar als voorlopig. Hysio scherpt de vraag niet aan en vult haar niet aan. [1] [2] [6] [7]
Ja, voor zover ze in de bron zijn uitgesproken. In de Klinisch-Psychologische Intake horen genoemde instrumenten, scores, afnamecondities en normcontext bij de informatiebronnen en bij de diagnostische vraag, met herkomst en datum erbij. Hysio rekent niets uit, normeert niets en leidt uit een score geen classificatie of risico-uitspraak af. Wat een uitkomst voor deze cliënt betekent, schrijft de klinisch psycholoog zelf, en die bepaalt ook of de passage in het dossier komt. [1] [2] [6] [7]
Duiding staat in deze verslagvormen altijd in een eigen deel, nooit vermengd met wat iemand heeft verteld. De intake zet haar in de professionele formulering, de behandelsessie bij observaties en professionele beoordeling, het MDO bij de expliciete besluiten en het behandelplan, en de evaluatie bij de professionele evaluatie met vervolgkeuze. Alles daarvoor is bron: hulpvraag, klachtbeloop, perspectieven en meetinformatie. Zo blijft leesbaar welke zin van de cliënt komt en welke van de klinisch psycholoog. [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
Elke stem krijgt een eigen plaats en een eigen aanduiding. Wat de cliënt zegt staat bij het cliëntperspectief, wat de verwijzer of een externe brief meldt bij de informatiebronnen, wat collega's inbrengen bij de inbreng per deelnemer in het MDO, en wat jij vaststelt bij de professionele formulering of beoordeling. Verschillen tussen die bronnen blijven staan; ze worden niet tot één versie gladgestreken. Wie welke uitspraak deed, blijft daardoor terug te vinden. [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
In elke verslagvorm begint een deel bij de bron: wie iets zei, wanneer, en via welk kanaal het binnenkwam. Observaties staan daar los van, en de professionele beoordeling weer apart daarvan. Wat de klinisch psycholoog concludeert, staat dus nooit op de plaats van wat de cliënt of de verwijzer meldde. Daardoor is achteraf te zien wie de informatie gaf en wie de klinische afweging maakte, ook wanneer een collega het dossier later leest. [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
Schrijf de vraag als vraag: wat wil je weten, over welk functioneren, en met welk besluit in het vooruitzicht. Een werkhypothese noem je voorlopig en herzienbaar, geen classificatie. In de Klinisch-Psychologische Intake staat die formulering onder de diagnostische vraag, na de klachten, de context en de voorgeschiedenis, zodat zichtbaar blijft waarop zij steunt. Hysio neemt geen classificatie, diagnose, indicatie, risico-inschatting of behandelbesluit voor je op. Wat je nog niet weet, blijft als open punt staan. [1] [2] [6] [7]
Wel de aanmelding en hulpvraag, de klachten met functioneren en context, de voorgeschiedenis met gebruikte informatiebronnen, de diagnostische vraag met professionele formulering, risico-informatie en veiligheidsafspraken zoals uitgesproken, en de doelen, het behandelplan, de verantwoordelijkheden, de toestemming en de open punten. Niet een classificatie, indicatie of behandelbesluit dat in het gesprek niet is genomen, en evenmin een aangevulde voorgeschiedenis. Ontbreekt iets, dan blijft het als open punt zichtbaar in plaats van ingevuld te worden. [1] [2] [6] [7]
De intake bouwt het beeld op: hulpvraag, klachten, context, voorgeschiedenis, de diagnostische vraag met professionele formulering, en daaruit doelen en een behandelplan. De behandelsessie beschrijft één zitting binnen dat plan: sessiefocus en klachtbeloop, cliëntperspectief, besproken interventies met de respons erop, observaties met professionele beoordeling, doelvoortgang en meetinformatie. De intake legt dus de vraag en het plan vast, de behandelsessie wat er in die ene afspraak gebeurde. Beide laten de beoordeling aan de klinisch psycholoog. [1] [2] [3] [6] [7]
Het Klinisch-Psychologisch MDO past bij een overleg waarin meer disciplines over dezelfde cliënt spreken. Het verslag legt het overlegdoel met deelnemers en bronnen vast, daarna de cliëntcontext en het cliëntperspectief, de inbreng per deelnemer, de verschillen met open besluitpunten, de expliciete besluiten met behandelplan, de verantwoordelijkheden met risico-, crisis- en waarnemingsafspraken, de acties met termijnen en het evaluatiemoment, en tot slot toestemming, informatiebegrenzing en dossierbestemming. Een besluit staat er alleen als het in het overleg is uitgesproken. [1] [4] [6] [7]
Het klachtbeloop komt uit wat de cliënt en andere bronnen vertellen en staat daarom bij de bronnen, niet bij je beoordeling. In de behandelsessie hoort het bij sessiefocus en klachtbeloop, in de evaluatie bij voortgang en meetinformatie. Bij elke uitspraak blijft staan wie haar deed en wanneer. Zegt de cliënt iets anders dan een naaste of een eerdere brief, dan blijven beide versies staan. Hysio maakt van dat verschil geen samengevat oordeel. [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
Benoem tijdens het inspreken wie iets zegt: de cliënt, een naaste, de verwijzer, een collega of jijzelf. Gebruik voor de cliënt zoveel mogelijk de eigen bewoording en houd je vaktaal daarbuiten. In de behandelsessie belanden die uitspraken bij cliëntperspectief en andere bronnen, in het MDO bij de inbreng per deelnemer. Hysio verplaatst een uitspraak niet naar een andere stem en voegt er geen spreker aan toe. Wat niet is uitgesproken, blijft leeg. [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
Zeg bij elk vervolg wie het doet, waarop het slaat en wanneer het af moet zijn. In de intake landt dat bij doelen, behandelplan en verantwoordelijkheden, in het MDO bij acties, termijnen en het evaluatiemoment, en in de evaluatie bij het bijgestelde plan met de volgende evaluatie. Een afspraak die niet is gemaakt, komt er niet bij. Blijft de termijn of de verantwoordelijke onbenoemd, dan staat dat als open punt in het verslag. [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
Beschrijf wat waarneembaar was: wat iemand deed, zei of liet zien, en in welke situatie. Laat woorden als vermijdend, ontregeld of therapietrouw weg zolang je ze niet als eigen beoordeling bedoelt. In de behandelsessie staan observaties en professionele beoordeling in hetzelfde deel maar in aparte zinnen; in de evaluatie staat de weging pas onder de professionele evaluatie. Hysio verandert een observatie niet in een conclusie en laat een niet uitgesproken duiding weg. [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
Dan blijft het leeg of het komt bij de open punten te staan. De intake heeft daar een eigen kop voor, de behandelsessie sluit af met afspraken en open punten, de evaluatie met openstaande en tegenstrijdige informatie. Hysio vult een ontbrekende meting, voorgeschiedenis of risicoafspraak niet aan en leidt haar niet af uit de rest van het gesprek. Zo zie je bij het nalezen welk onderdeel je nog moet uitvragen voordat de tekst het dossier in gaat. [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
Je dicteert na afloop achter elkaar: wat de cliënt over de aanleiding en de klachten zei, wat de verwijsbrief meldde, welke instrumenten zijn afgenomen en onder welke condities, en pas daarna wat jij daaruit als vraag formuleert. De Klinisch-Psychologische Intake houdt die volgorde vast in aparte delen, met bron en datum per onderdeel. Een lezer ziet dan of een zin uit het gesprek komt, uit een brief, uit een afname of uit jouw weging. [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
In het dossier staat de vraag zelf, de aanleiding ervoor, de bronnen die haar hebben gevoed en de professionele formulering die jij eraan verbindt. Daarbij hoort per onderdeel de herkomst en de datum, plus wat over toestemming en informatiedeling is afgesproken. Omdat een dossier lang bewaard blijft, moet een latere lezer nog kunnen zien waarop de vraag rustte. Hysio ordent alleen wat is uitgesproken; de klinisch psycholoog bepaalt welke passage uiteindelijk wordt opgeslagen. [1] [2] [3] [4] [5] [7] [8]
Het cliëntperspectief is een eigen deel in de behandelsessie en in de evaluatie, en staat er in de bewoording van de cliënt. Jouw duiding staat verderop, onder professionele beoordeling of professionele evaluatie. Praktisch betekent dat geen samengestelde zin waarin een klacht en jouw verklaring ervoor door elkaar lopen. Verschilt jouw beeld van dat van de cliënt, dan blijven beide staan. Hysio kiest daar niet tussen en schrijft geen van beide om. [1] [2] [3] [4] [5] [7] [8]
Informatie van een naaste, een eerdere behandelaar of een school is collaterale informatie en krijgt een eigen vermelding met bron en datum. In de intake staat zij bij de relevante voorgeschiedenis en informatiebronnen, in het onderzoeksverslag bij anamnese en collaterale informatie. Zij vervangt het verhaal van de cliënt niet en wordt er niet mee samengevoegd. Of die informatie gedeeld mag worden, hangt af van de gemaakte afspraken; Hysio beoordeelt dat niet. [1] [2] [3] [4] [5] [7] [8]
Wat er over toestemming is gezegd hoort erin: met wie informatie gedeeld mag worden, waarvoor, en wat de cliënt daarbij heeft aangegeven. De intake sluit af met toestemming, vervolg en open punten; het MDO eindigt met toestemming, informatiebegrenzing en dossierbestemming. Is toestemming niet besproken, dan blijft dat punt open in plaats van aangenomen. Hysio vult geen grondslag in en beoordeelt niet of een verwerking rechtmatig is. Die afweging maak je binnen de afspraken van je organisatie. [1] [2] [3] [4] [5] [7] [8]
Een verschil krijgt een eigen zin naast de twee uitspraken, niet in plaats daarvan. De evaluatie heeft er een vaste plek voor onder openstaande en tegenstrijdige informatie; in het MDO staat het bij verschillen, overeenstemming en open besluitpunten. Noem daarbij wie wat zei en wanneer, zodat het verschil later nog te dateren is. Hysio kiest niet tussen beide versies, middelt ze niet uit en laat er geen weg. [1] [2] [3] [4] [5] [7] [8]
Een overdracht steunt op wat in de Klinische Psychologische Evaluatie is vastgelegd: de periode met setting en bronnen, de doelen met hun evaluatiecriteria, de voortgang met interventies en meetinformatie, medicatie- en risico-informatie zoals besproken, de professionele evaluatie met de vervolgkeuze, en het bijgestelde plan met verantwoordelijkheden en het volgende evaluatiemoment. Wat openstaat of elkaar tegenspreekt gaat expliciet mee. Wat er niet in staat, verzint Hysio er niet bij; jij bepaalt wat de ontvanger krijgt. [1] [5] [7] [8]
Een besluit staat als besluit genoteerd, met wie het nam en waarover het ging. In het MDO heeft het een eigen deel naast de verschillen en de nog open besluitpunten; in de evaluatie hoort het bij de expliciete vervolgkeuze. Een overweging, een voorstel of een suggestie van een deelnemer is geen besluit en blijft dat ook in de tekst. Is er niets besloten, dan blijft het punt open staan. Hysio maakt van een overweging geen besluit. [1] [2] [3] [4] [5] [7] [8]
Uitspraken over suïcidaliteit, veiligheid, middelengebruik, seksualiteit, justitiële context en informatie over derden vragen extra terughoudendheid. Ze horen in het verslag zoals ze zijn uitgesproken, met bron en datum, en niet uitvergroot of samengevat tot een oordeel. Informatie over een derde blijft beperkt tot wat voor deze zorg nodig is. In het MDO staat daarvoor het deel over toestemming, informatiebegrenzing en dossierbestemming. Wat er uiteindelijk wordt opgeslagen, bepaalt de klinisch psycholoog. [1] [2] [3] [4] [5] [7] [8]
Een brief van een verwijzer of een vorige behandelaar krijgt een eigen vermelding met afzender en datum, bij de informatiebronnen of bij de anamnese en collaterale informatie. Wat daarin staat blijft een uitspraak van die afzender, ook wanneer het je eigen beeld bevestigt. Neem je een conclusie uit de brief over, dan blijft zichtbaar dat zij van de afzender komt. Hysio schrijft een externe bevinding niet op jouw naam en voegt er geen nieuwe conclusie aan toe. [1] [2] [3] [4] [5] [7] [8]
Een classificatie, diagnose, indicatie, risico-inschatting of behandelbesluit dat in het contact niet is uitgesproken, hoort niet in de tekst. Datzelfde geldt voor een aangevulde voorgeschiedenis, een ingevulde toestemming, een berekende score of een conclusie die aan jou wordt toegeschreven zonder dat jij haar hebt gemaakt. Hysio voegt die niet toe, en waar de bron zwijgt blijft het verslag leeg. De klinisch psycholoog koppelt de bron aan de eigen professionele afweging voordat een dossierzin wordt overgenomen. [1] [2] [3] [4] [5] [7] [8]
Terug komt wat je uitspreekt: welk instrument is afgenomen, wanneer, in welke condities, welke score of uitkomst is genoemd en tegen welke normcontext je die leest. In het onderzoeksverslag heeft dat een eigen deel voor onderzoeksopzet, instrumenten en afnamecondities, en een apart deel voor de resultaten zoals uitgesproken. Welk instrument passend is, blijft een professionele keuze die je zelf verantwoordt. Hysio kiest geen instrument, rekent geen score om en vergelijkt niet met een normgroep. [1] [2] [3] [4] [5] [7] [8] [9]
Noteer wat je zag en hoorde tijdens de afname: inzet, begrip van de opdracht, vermoeidheid, onderbrekingen, en of de condities afweken van wat gebruikelijk is. Dat hoort in het onderzoeksverslag bij observaties en onderzoeksvaliditeit, los van de resultaten. Zulke observaties kunnen de bruikbaarheid van een uitkomst raken, maar die weging schrijf je zelf op onder de professionele conclusie. Hysio verbindt aan een observatie geen uitslag, geen classificatie en geen advies. [1] [2] [3] [4] [5] [7] [8] [9]
Die informatie heeft in elke vorm een eigen plek: in de intake bij risico-informatie en veiligheidsafspraken, in de behandelsessie en de evaluatie bij medicatie- en risico-informatie, en in het MDO bij verantwoordelijkheden met risico-, crisis- en waarnemingsafspraken. Vastgelegd wordt wat is uitgesproken, met bron en datum. Hysio maakt van een score of een uitspraak geen risico-inschatting en voorspelt niets over veiligheid. De inschatting en de afspraken die eruit volgen, blijven van de klinisch psycholoog. [1] [2] [3] [4] [5] [7] [8] [9]
Wat over medicatie of middelengebruik is gezegd, komt terug zoals het is gezegd: welk middel, wat de cliënt of een andere bron erover meldde, en wanneer. Voorschrijven hoort niet bij dit beroep, dus een wijziging in medicatie is context uit een andere behandelaar en geen besluit van de klinisch psycholoog. Hysio adviseert niets over dosering, stoppen of starten en leidt uit medicatiegegevens geen conclusie af. Overleg met de voorschrijver noteer je als afspraak wanneer dat is besproken. [1] [2] [3] [4] [5] [7] [8] [9]
Noteer dat de afname heeft plaatsgevonden, welk instrument het betrof, wanneer, en dat een uitkomst nog niet is besproken of nog niet binnen was. Zet erbij wat dat betekent voor het vervolg: wie de uitslag terugkoppelt en wanneer. In het onderzoeksverslag staan de resultaten zoals uitgesproken; ontbreekt een resultaat, dan blijft dat deel leeg. Hysio schat geen uitkomst in en vult geen score aan. Zo blijft het verschil tussen gedaan en geduid zichtbaar. [1] [2] [3] [4] [5] [7] [8] [9]
Zet beide naast elkaar: de uitkomst zoals genoemd, en wat de cliënt of een naaste erover zegt. Het verschil zelf benoem je als verschil. In het onderzoeksverslag raakt dat aan de onderzoeksvaliditeit en aan de beperkingen bij je conclusie; in de evaluatie hoort het bij openstaande en tegenstrijdige informatie. Hysio kiest niet welke bron gelijk heeft. Of de uitkomst in dit geval bruikbaar is, weeg je zelf en schrijf je als eigen conclusie op. [1] [2] [3] [4] [5] [7] [8] [9]
Schrijf op wat je hebt gedaan en wat daarop volgde, in die volgorde. In de behandelsessie staat dat bij besproken interventies en respons: welke techniek of opdracht aan bod kwam, hoe de cliënt reageerde, en wat daarover is afgesproken. Een voornemen voor de volgende keer hoort bij de afspraken, niet bij het uitgevoerde deel. Hysio maakt van een voorstel geen uitgevoerde interventie en van een reactie geen effect. [1] [2] [3] [4] [5] [7] [8] [9]
Koppel de voortgang aan het doel zoals het is geformuleerd en aan wat er sindsdien concreet is gebeurd. In de behandelsessie hoort dat bij doelvoortgang en meetinformatie, in de evaluatie bij de doelen met evaluatiecriteria en bij de voortgang met interventies. Is er geen meting gedaan, dan blijft de voortgang beschrijvend en zeg je waarop je die baseert. Hysio berekent geen verbetering, vergelijkt geen scores over de tijd en formuleert geen behaald resultaat. [1] [2] [3] [4] [5] [7] [8] [9]
De vaktaal die je zelf uitspreekt blijft staan: termen uit het diagnostisch proces, de namen van gebruikte instrumenten, de aanduiding van een werkhypothese en de rol van regiebehandelaar of medebehandelaar. Hysio vertaalt vaktaal niet naar lekentaal en maakt er ook geen zwaardere term van. Een classificatie blijft een classificatie en wordt geen diagnose, en een hypothese wordt geen conclusie. Klopt een term niet met wat je bedoelde, dan pas je die aan voordat de tekst het dossier in gaat. [1] [2] [3] [4] [5] [7] [8] [9]
Loop voor het opslaan drie punten na: staat bij elke uitspraak wie haar deed en wanneer, staan observatie, meetinformatie en jouw beoordeling nog uit elkaar, en is er geen classificatie, indicatie of behandelbesluit bijgekomen dat niet is genomen. Kijk daarna of de vaktaal klopt en of open punten open zijn gebleven. Hysio geeft geen akkoord op de tekst. De klinisch psycholoog bepaalt welke passage in het dossier terechtkomt. [1] [2] [3] [4] [5] [7] [8] [9]
Leg bij een diagnostische vraag vast wat de aanleiding is, welke informatie van cliënt, verwijzer of behandelteam komt en welke onderzoeksvraag openstaat. Zet erbij welke instrumenten je overweegt en welke afspraken al gemaakt zijn. Spreek per onderdeel de bron en de datum uit; dat scheelt later zoeken. Hysio ordent wat je zegt en vult niets aan. De klinisch psycholoog kiest de formulering en bepaalt wat in het dossier komt. [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
Vaste verslagdelen leveren op dat je niet elke keer opnieuw bedenkt waar iets hoort. Cliëntperspectief, observatie, meetinformatie, professionele beoordeling en afspraken hebben elk een eigen plaats, met bron en datum. Daardoor is een verslag later navolgbaar voor jezelf, voor een waarnemer en voor een overleg, en zie je in één oogopslag welk onderdeel nog ontbreekt. De inhoud van elk deel blijft van de klinisch psycholoog; Hysio bepaalt alleen de ordening. [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
Bij het klinisch-psychologische diagnostiektraject blijft de onderzoeksvraag van de behandelaar onderscheiden van informatie uit gesprek of dossier. Hysio kan die gegevens rangschikken, maar verbindt er geen classificatie, diagnose, indicatie, risico-inschatting of behandelbesluit aan. De klinisch psycholoog beoordeelt de betekenis en accordeert de uitkomst. Een losse indruk krijgt pas betekenis met de vraag, de bron en de omstandigheden waarin zij ontstond; daarom staat die context in hetzelfde verslag. [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
Nee. De AI-assistent structureert alleen de informatie die tijdens het contact is vastgelegd. Een classificatie, diagnose, indicatie, risico-inschatting of behandelbesluit vraagt om beoordeling door de klinisch psycholoog. Controleer daarom welke bron iedere formulering draagt, laat ontbrekende informatie open en neem uitsluitend tekst over die past bij jouw professionele afweging en dossierkeuze. [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
Profielcode 072 hoort bij Klinische Psychologie. De identifier koppelt deze pagina aan de vragen, bronverwijzingen en AI-assistenten van dit beroep. De code is geen bewijs van bevoegdheid of individuele registratie; die staat in het BIG-register, waar de klinisch psycholoog als specialist is opgenomen. Gebruik de code dus om je vakgebied terug te vinden, niet als verantwoording in een dossier of richting een verwijzer. [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
Op drie plekken. Je beroepscode en de standaard voor testgebruik geven de professionele grenzen; de afspraken van je eigen organisatie bepalen wat je met wie mag delen; en de privacyverklaring en de juridische informatie van Hysio beschrijven wat het platform met gegevens doet. In het verslag zelf blijven bron, datum en doel van elke verwerking herkenbaar. Hysio vult geen toestemming of grondslag in en beoordeelt niet of een verwerking rechtmatig is. [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
Past geen vaste vorm bij dit contact, beschrijf dan zelf wat er gebeurde en volg de procedure van je eigen praktijk. Zeg er expliciet bij welk onderdeel je mist, zodat dat als open punt zichtbaar blijft. Hysio kiest geen inhoudelijke route namens jou, vult geen gegevens aan en maakt van een afwijkend contact geen standaardverslag. De klinisch psycholoog vergelijkt de notitie met de bron en bepaalt de uiteindelijke dossierformulering. [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
Noteer na een drukke werkdag de diagnostische vraag, relevante bron en afgesproken vervolgstap zolang de context nog helder is. Dicteer per contact liever kort en volledig dan uitgebreid en achteraf gereconstrueerd. Hysio kan die punten rangschikken in de vaste delen. De klinisch psycholoog controleert datum, betekenis en volledigheid en haalt zinnen weg die niet uit het contact volgen. Een collega kan dan terugvinden waar een uitspraak vandaan komt en wat nog openstaat. [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
De klinisch psycholoog is een gezondheidszorgpsycholoog met een aanvullende specialisatie en werkt vooral bij ernstige, complexe en meervoudige problematiek, vaak binnen een behandelteam en soms als regiebehandelaar. Dat zie je terug in de verslaglegging: meer nadruk op de diagnostische vraag met professionele formulering, op psychodiagnostisch onderzoek en op overleg tussen disciplines. Voor de GZ-Psychologie geldt dezelfde ordening bij een andere reikwijdte. Hysio ordent in beide gevallen alleen wat is uitgesproken. [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
Een brongebonden klinisch-psychologische notitie laat zien welke gegevens cliënt, verwijzer, behandelteam en klinisch psycholoog hebben ingebracht, en welke zin daarvan jouw eigen weging is. Hysio zet die informatie bij elkaar zonder er een conclusie bij te bedenken. De klinisch psycholoog beoordeelt de professionele betekenis, bepaalt welke passage dossierwaardig is en stelt daarmee de definitieve tekst vast. Een lezer moet achteraf het verschil tussen bron en duiding kunnen terugzien. [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]
Het geldende beroepskader bepaalt welke informatie zorgvuldig en herleidbaar wordt vastgelegd.